Wietze de Vries.nl

Wij als nog redelijk onervaren reizigers in Amerika stappen vandaag de hal voor intercontinentale vluchten binnen, want we gaan immers naar Amsterdam! Omdat we geen incheckbalie kunnen vinden voor onze vlucht komen we er al snel achter dat we in de verkeerde hal zijn, we hebben immers eerst een binnenlandse (domestic) vlucht naar Cincinnati.

Gelukkig zijn we op tijd, dus we kunnen met de airtrain (op het vliegveld zelf) snel naar de andere hal. Het overstappen in Cincinnati verloopt heel soepel, het is een heel overzichtelijk vliegveld, prima voor een tussenstop/overstap.

Eigenlijk moeten we proberen te slapen in de vlucht van Cincinnati naar Amsterdam, maar dit lukt ons niet. Wietze kijkt drie film, ik ongeveer 1,5 en ik lees mijn boek uit.

Moe rijden we naar Leeuwarden, waar heit en mamma ons opwachten (verrassing !) met koffie en koek.

We zijn weer thuis. Wat hebben we een fantastische reis gemaakt !!!! We gaan nagenieten.

Gisteren alles lopend gedaan, maar vandaag rijdt Wietze ons door de heuvels van downtown SF. Eerst weer op weg naar de Golden Gate Bridge, maar het is wat met die brug, want weer in zeenevelen gehuld ondanks het heldere weer. Omdat we er deze keer niet overheen wilden rijden (kost 6 dollar tol) zijn we naar de Marina gereden. Tussen allemaal joggers en fietsers en zeilbootjes duikt de rode brugpeiler toch nog even op.

Tussen de middag belanden we in Japan Town, een heel verschil gisteren met China Town. Alles is hier netjes en er zijn mooie winkels en prima restaurants. We eten een “lunchbootje” , gevuld met soep, sushi, zalm, fruit, salade en gefrituurde garnalen. Lekker!

Ook de “painted ladies” zijn prachtig, net als veel andere huizen in SF. We zien veel mooie wijken met dure huizen. Buiten downtown SF is dit wel anders, daar zijn de wijken minder mooi.

Omdat Wietze zijn koffer kapot is rijden we nog langs de Fischermanns Wharf om een nieuwe koffer te kopen, iets groter, zodat de gekochte dikke jas er ook in kan. Daarna winkel ik nog even in de buurt van Union Square. Het stikt hier van de dure winkels, Prada, Luis Vuitton, DKNY etc. Mooi om te zien, maar tja mijn budget is niet groot genoeg om hier iets aan te schaffen.

De laatste dag van onze vakantie zit er bijna op. Vlakbij het vliegveld boeken we ons hotel en brengen de auto vast terug. Dit scheelt morgenochtend weer. In het nabijgelegen restaurant sluiten we op zijn amerikaans af, met een grote hamburger (helaas niet goed gebakken, dus half koud) en een diet coke.

[Show as slideshow]

Vandaag Frisco op het programma. De start wil niet echt maar het lukt toch om op gang te komen. We zitten niet in het meest mooie of geluidsarme hotel maar wel op een perfecte locatie aan Lombard street. Daarom besluiten we nog een nacht bij te boeken.

We lopen de straat uit richting het oosten en komen zo bij het beroemde stukje waar allemaal haarspeldbochten in de weg zitten. Het is er erg druk.

Er staan toeristen foto’s te maken van de straat en de cablecars die langs komen. Het rijdt af en aan met auto’s die door de straat willen rijden.

Dan gaan we door naar Fishermans warf (komt me bekend voor). Het is hier veel groter dan in Monterey, maar ook hier zit het vol met souvenir – en kleding winkeltjes, vreet tentjes en nog meer rommel. Je hebt hier een goed uitzicht op de baai, kunt er boottochtjes maken, een fiets huren, of een rondrit met een groepje op een segway maken.  We eten lekkere gebakken vis en garnalen op een bankje met uitzicht op de baai en Alcatraz.

We bezoeken het aquarium waar ze 2 glazen tunnels hebben waar je doorheen kunt lopen, en je omringt bent met vissen. fotograferen gaat er moeizaam, filmen gaat wel.

Hierna gaan we met de cablecar naar Union Square. Een gezellig plein van en voor de arbeiders, omringt met dure winkels en hier en daar een zwerver. Hier eten we een hotdog en rusten wat uit. Kobie zal hier morgen naar terugkeren om even te winkelen.

We lopen het hele eind terug en besluiten halverwege ook nog even China Town aan te doen. Het is rond etens tijd en het wemelt er van de Chinezen die inkopen doen. De vissen die ze verkopen leven nog om aan te tonen hoe vers ze is. Toch blijft het een armoedig aangezicht.

Een korte stop in ons hotel om de auto op te halen, want uiteraard moet de Golden Gate Bridge nog op de foto. Ondanks dat het helder weer is zien we als we de brug naderen dat die alweer in de zeemist is gehuld. Het waait hard, is erg koud en het is geen doen om een goede foto te maken van de hele brug.  We moeten het doen met een stukje, helaas!

We rijden door naar Sausolito (ligt aan deze kant van de baai) voor een hapje eten. Het wordt een verassende maaltijd, we belanden namelijk in een italiaans tentje waar een poetry event (gedichten voordraag avond) aan de gang is. Helemaal leuk met allemaal vreemde vogels van allerlei pluimage, met mooie, saaie of gekke voordrachten. Een zeer geslaagde afsluiting van onze eerste dag SF.

[Show as slideshow]

Big Sur trekt mij wel. Het staat beschreven als een ruige kustlijn met allemaal mooie uitzichten. We besluiten dus toch nog een stukje naar het zuiden te gaan. Deze dag begint met de hier bekende zeemist. Het is grijs en koud (zo ongeveer 15 graden). Wietze moppert dat hij terug wil naar Dead Valley. De natuur en kustlijn is prachtig ondanks de mist.

Ons doel is het restaurant Nepenthe in Big Sur, vanwege het uitzicht. Je zou er kilometers ruige kust kunnen zien. Gelukkig zitten we er zelf in de zon (boven de dichte zeemist), maar de kustlijn blijft in nevelen gehuld. De lunch is heerlijk, maar peperduur gezien de mooie “hotspot”.

Het is nog niet zo laat in de middag, dus we besluiten op deze grijze dag de bijna 300 mile naar San Francisco te rijden.Onderweg komen we nog mooie natuur tegen en rijden we door een gebied met veel landbouw. We stoppen bij een veld waar aardbeien worden geplukt. We denken dat de arbeiders (alleen Mexicanen) betaald krijgen per kistje, want ze hollen over het veld om hun volle kist in te leveren en een nieuwe te pakken.

Als we net voor donker SF binnen rijden hebben we al gauw door dat dit echt een grote stad is. We hebben wel gelezen in welke wijken de bezienswaardigheden zijn, maar we hebben na een half uur in de stad rijden eigenlijk niet zo’n idee waar we zijn. We zijn zomaar ineens bij de Golden Gate Bridge en missen de afslag “downtown” . Dan maar de brug over en direct daarna weer terug. Spannend natuurlijk, maar we zijn ook moe, dus kopen een plattegrond bij een benzinepomp zodat we ons kunnen oriënteren. Het is ondertussen donker en in de stad zijn veel zwervers, de hotels zijn moeilijk te vinden, of althans een parkeerplek. Gelukkig zie ik een Travellodge motel en hebben ze nog een kamer vrij. We hebben weer een slaapplaats.

[Show as slideshow]

Vroeg op en naar het ontbijt waar Muffins en Bagels op ons staan te wachten. Vandaag gaan we met een schip zo’n 3 uur de zee op om walvissen te zien. Ik hoop natuurlijk ook weer een paar mooie beelden te schieten.
We varen om 10 uur uit. De mevrouw die onze gids is, is een echte kwebbel en ze ratelt aan een stuk door. Ze doet het erg leuk en verteld heel veel maar maakt ook voortdurend grapjes tussendoor. Ze vraagt wat we moeten doen als we worden aangevallen door Orka’s. Het antwoord is dat we eerst de kinderen en honden overboord zetten om ze bezig te houden.
Dan varen we uit. Eerst zien we veel zeerobben (allemaal mannetjes,de vrouwtjes zitten in zuid California omdat daar de shoppingmals groter zijn).
We varen in de baai die een canyon blijkt te zijn, maar dan wel 2 keer zo groot als de Grand canyon en vol zit met voedsel voor allerlei soorten dieren. het waait hier als een gek en we zijn blij dat we jassen hebben gekocht.

Als snel komen de dolfijnen. Wel 4 verschillende soorten, Van hele kleinen snelle tot een grote grijze agressieve soort. Ze blijven rond het schip zwemmen.
We moeten door de branding om de walvissen te kunnen zien en het schip gaat nu wel even tekeer. De 1e hangt al over de reling achter op het schip om de maag weer in balans te krijgen ;-)

Als we door de branding zijn zien we al een ander schip rustig varen en ja, hoor daar zijn 2 bultrugwalvissen. Fantastisch om te zien en te ervaren. Ook hier zijn we in een natuurreservaat (er is ook een biologe aan boord) en daarom blijven we parallel en op eerbiedwaardige afstand varen.

De dolfijnen gaan de walvissen irriteren waardoor ze brulgeluiden gaan maken, soms op hun zij gaan zwemmen en ook nog een grote sprong boven water maken. Wat een plons.
Hierna varen we terug waar we weer dolfijnen zien, de zeerobben en een visotter. Weer een hele leuke ervaring erbij.

Tijd om even op het strand te gaan liggen. Ja, wat vertel je daarover? Het waait, maar uit de wind is het warm. Het is hier een heel andere temperatuur dan we inlands gewend waren. Laagjes weer zeg maar. Maar wat wel hetzelfde is, is dat het ook hier stikt van de chipmonks (grondeekhoorns).

Vervolgens rijden we ook nog de 17 mile drive. Een tocht langs de kust, golfbanen en prachtige villa’s met zeezicht. Ja een erg mooie route, langs de rich en misschien wel famous.

We zijn erg moe van het varen en kakken dan ook al snel in. ‘s Avonds eten bij de Italiaan. Ook dit is een toptent.

Thuis lopen de kleine hertjes weer om ons huisje. Die bambi’s zie je in dit stukje Monterey overal.

[Show as slideshow]

Trip van Yosemite Bugs, ons rustoord met campinggevoel, via Los Banos naar Monterey.

Onderweg zien we de omgeving veranderen van bergen met bruin en groen neer meer heuvelachtig met geel en bruin. Ook is hier veel meer water in de vorm van meren en kanalen. Het stikt hier van de bouwboeren die vooral knoflook en artisjok maar ook bloemen, kersen enzovoort verbouwen.

Een totaal ander beeld dan we gewend waren, dus. Oh ja, zaten we hiervoor tussen Indiaanse of blanke mensen; hier spreken ze Spaans en zijn het van afkomst allemaal Mexicanen.

Vroeg op de middag zijn we dan ook in Monterey. We rijden verder langs de kust door het stadje. Het doet een beetje Engels aan. Al snel vinden we een Engelse cottage voor 2 nachten tegen een gunstige prijs. s‘Middags bezoeken we meteen Canary Row en Fishersmans warf, omdat we daar niet al te veel van verwachten en dat vermoeden blijkt juist.

Wat wel grappig is dat op Cannary Row een visstent staat die Bubba Shrimps heet en uit de film Forest Gump komt. Bij Fishermans Warf bekijken we alvast de mogelijkheden voor Whalespotting wat we op de planning hebben voor morgen.

‘s Avonds zijn we moe en gaan we uit eten bij de Thai verderop in onze straat. Dit is weer een schot in de roos en het eten is erg lekker. Bovendien is de bediening ook erg leuk en aardig. Buikje vol en op tijd slapen.

[Show as slideshow]

Vandaag 12 juli is het zondag en zondag is een rustdag. We hebben allebei geen zin om weer naar yosemite park te gaan en in de drukte te zitten. We blijven vandaag lekker thuis en rommelen wat op de veranda van onze cabin. Lezen, een beetje prutsen enzo.

Het is fantastisch hoe je hier in de natuur zit. De dieren bespieden ons voortdurend en wij hun. De grijze eekhoorn is erg brutaal en loert op alles.

Maar gelukkig komen de spechten hem weer wegjagen. Wat is de natuur toch prachtig. we hoeven niks en alles dient zich gewoon aan.

Om 2 uur ‘s middags willen we toch even op pad. We rijden rond om Midpines te verkennen. Het blijkt 1 weg te zijn met 1 benzinepomp en een winkeltje erbij. alles is 2 keer zo duur, maar ach wat geeft het, we hebben weer benzine en een lunch gescoord.

Hierna gaan we de Bug Trail lopen. Hij is veel stijler dan gedacht en ook slechter aangegeven dan verwacht.  Op een gegeven moment weten we niet meer zeker of we op de goede weg zitten en ineens springen de herten naast ons door de bosjes. We schrikken en horen nog steeds gestommel van een groot dier. Na onze ervaring in Yosemite met de overstekende beer zijn we niet helemaal zeker van onze zaak.

We besluiten terug te lopen.  Zelfs het pad terug is moeilijk te vinden. Op de terugweg komen we langs een poel die we al eerder hebben gezien. Het is er erg glad en het water is koud. Na een paar seconden in het water is het best lekker en ik zwem wat rond. Het stikt er van de kleine visjes die aan je huid happen; cleening fish. Aan de ovekant ligt ook weer een gladde steen onder water en om er toch bovenop te komen grijp ik een rots en trek me omhoog.

Zodra ik over de rots kijk, waar ik mijn handen omheen had geklemd, kijk ik recht in de ogen van een opgerichte slang. Ik schrik en hij of zij (dat kon ik zo snel niet zien) schrikt ook…… ik duikel achterover in het water en de slang naast me. De slang zwemt snel weg in het groen aan de kant van de poel.

De paar mensen aan de kant moeten erg lachen en vertellen dat het een waterslang is die alleen insecten eet en geen tanden heeft.  Kobie heeft geen zin meer om te gaan zwemmen en om eerlijk te zijn stap ik nu ook uit de poel.

Wat een natuur, en wat leuk is dit.

Het is ook vandaag weer erg warm en aangezien er een Spa in Bug is besluiten we om er van te genieten.  Omdat ik last van mijn rug heb krijg ik van Kobie een massage aangeboden terwijl zij de Yoga klas binnenstapt. Na 1,5 uur zien we elkaar weer. Kobie is onder de indruk van de spieren die in je lijf zitten en zelfs een beetje verbaasd van de souplesse van haar eigen lijf. Ik ben aangepakt door sterke handen en ellebogen en best wel moe van deze ervaring. Tussendoor een saunaatje en hot tub en everything is just fine.

Nog even een wasje en weer lekker eten in het restaurant met een goede fles wijn en ook waar we dit verhaal typen. Nog even een thee en lekker uitbuiken, dan gaan we slapen.

En morgen; op naar de kust.

[Show as slideshow]

We gaan vandaag vroeg op pad om Yosemite te verkennen.  Het is direct weer druk op de weg. We rijden via (bijna europese) kronkelweggetjes het gebergte in. Amerikanen kunnen alleen rechtdoor rijden en dus niet in deze bergen, ze schieten niet erg op. Maar goed het is vakantie.

De eerste stop is bij de Sequioa bomen. Enorm die bomen en die appels moet je niet op je hoofd krijgen!

De volgende stop is het beroemde Glacier Point. Van iedereen hebben we gehoord hoe geweldig het hier is en dus zijn onze verwachtingen enorm. En ja, het is erg mooi.

maar op de een of andere manier krijg ik de grootsheid van de Grand Canyon niet meer uit mijn hoofd en zijn veel dingen mooi maar dringt het niet zo diep in je ziel door als de Grand Canyon. Alleen daar besef je hoe nietig je bent. En als ik Yosemite vergelijk met Angels Landing in Zion; dan is het hier niet hoog. De trail die we gelopen hebben in Mammoth Lake zinderde van de spanning, die is hier ook niet.

Het is groen, toegankelijk, overal camperen mensen, lopen mensen, rijden auto’s, zien we bomen, water, ja dat is leuk. Maar het is te veel bomen, te weinig mooie uitzichten, te veel auto’s, en te veel mensen.

Wat is dan zo leuk aan Yosemite? Ik weet het. De bruine beer die plotseling overstak, de herten die we overal zien (we noemen ze allang niet meer in onze blog), de grijze eekhoorns ( Kobie vind het net ratten), de veelkleurige vlinders die we overal zien, de vogels die we horen en heel moeilijk te fotograferen zijn, maar gelukkig ……

We zijn het park uitgereden aan de westkant naar onze vooraf geboekte plek bij Yosemite Bug. plaatjes zijn mooi maar alleen sfeer kun je pas proeven als je er bent. Hier noemen ze dat Vibe. En de Vibe is hier erg goed. Onze cabin ziet er erg goed uit (combi van hippie en pop-art) en we voelen ons hier lekker op ons gemak.

Er is een sauna en een hot tub, Yoga lessen enz. Het restaurant biedt eenvoudig maar lekker eten tegen een eerlijke prijs. Alles is hier basic, maar het past allemaal in de natuur. Dit gaat weer leuk worden.

[Show as slideshow]

Vandaag staan we brak op, een slecht bed en een snurkende buurman in de kamer naast ons. We besluiten vandaag te vertrekken naar Yosemite. Nog eerst in Lee Vining (Mono Lake)  water inslaan en wat lekkers.

Via de hoge Tioga pass  (noordelijke ingang) rijden we Yosemite binnen.D e prachtige omgeving (bergen met sneeuw en meren) moet op de foto. Wietze waait haast weg op de pass, maar het levert weer mooie plaatjes op!

Ik heb gelezen over de bergweiden met bloemen in Tuolumne Meadows, dus daar stoppen we  voor een wandeling. Er zijn wel bloemen, maar niet een “tapijt van kleuren” zoals in het boek stond. Het is vooral mooi groen en fris, het lijkt hier wel een beetje op Zwitserland zeg maar. Berg, bergbeekje, bergweide, maar hier is er ook een mooie minerale  bron. We lopen slechts drie kwartier, want we willen vanmiddag op tijd op zoek naar een motel omdat het vrijdag is en erg druk in Yosemite.

We rijden de tioga road helemaal af richting Yosemite Valley. De Valley slaan we vandaag over, geen tijd voor, want we hebben besloten zuidwaarts te gaan voor een motel. Aan de ene kant een gelukkige keus want ………. er steekt een beer vlak voor onze auto over!!!! Een echte wilde bruine beer die zomaar uit de bosjes komt wandelen. Hij lijkt niet eens zo groot maar het is echt zo mooi om hem in zijn natuurlijke omgeving te zien. We zetten de auto direct aan de kant en Wietze sprint de weg over om de beer te fotograferen, maar hij is net te laat. De beer scharrelt alweer lekker tussen het groen verder.Echt ongelofelijk is dit. Een paar honderd meter verder is het druk bij de rivier, allemaal toeristen die zwemmen en zonnen ….. en dus niet door hebben dat de beer vlakbij is. Dit is dus echt wel wildernis.

De route zuidwaarts is langer dan we dachten. Nu is dat niet zo erg, maar de weg is redelijk saai. Dit stuk van Yosemite (en we denken dat de andere gebieden ook zo zijn) is allemaal bos, dus vanaf de weg zien we eigenlijk alleen maar bomen. Zo af en toe een uitkijkplaats, maar het is druk met toeristen dus niet overal is plaats om te stoppen en te parkeren. We moeten even wennen aan de drukte en gaan wat twijfelen aan de aantrekkelijkheid van Yosemite.

Eindelijk zijn we rond drie uur de zuidelijke ingang gepasseerd en beginnen we een motel te zoeken. De prijzen zijn hier belachelijk hoog. Als snel 200 dollar voor een kamer, als er al iets vrij is. We moeten doorrijden tot Oakhurst waar we in de American Valua Inn gelukkig een kamer kunnen krijgen. We zijn erg opgelucht dat we niet nog verder hoeven te rijden. We rusten even uit op de kamer, zwemmen en dan eten we heerlijk bij de Chinees. Ik had er niet zo’n zin in, maar het smaakt echt lekker. Ik heb een goede neus voor motels en Wietze voor lekker eten :-)  Morgen gaan we Yosemite verder verkennen.

[Show as slideshow]

Gisteren waren we erg moe vanwege de korte nacht in Vegas en de hitte in Dead Valley. Vandaag worden we uitgerust wakker. Gelukkig hebben we nog een broodje in de koelkast want hier hebben ze geen ontbijt. Het idee van vandaag is omnaar Lee Vining te rijden en daar een hotel te pakken en dan even te zwemmen bij Mono Lakes. Het loopt echter anders.

Onderweg zien we op de kaart een sterretje, wat betekent dat er een bezienswaardigheid is. Het heet Devils Postpile Monument en is in Mammoth Lakes. Dit staat niet in ons boek. We nemen toch de afslag met het idee om even te stoppen. Het is hier ook weer zo anders, de toppen van de bergen zijn zelfs besneeuwd.

Het blijkt echter een heel erg leuk maar wel erg toeristisch bergdorpje te zijn. Helemaal ingericht op outdoor sporters in de zomer en skieers in de winter. We nemen de bus omhoog de bergen in voor verschillende hotspots. We stapen uit bij punt drie om door het bos een trail te volgen parallel aan de rivier via een waterval naar punt 6 waar de Devils Postpiles te zien zijn.

Het is een leuke maar ook spannende wandeling door hetbos. enerzijds omdat de routes niet erg goed zijn aangegeven en anderzijds omdat er geen andere mensen lopen. We weten dat hier erg veel dieren (beren, wasberen, poema’s, wolven) zitten in dit gebied. We zijn 1 met de natuur. Alleen het geluid van de rivier en verschillende vogels zijn te horen.

Kobie is en kei in het lezen van kaarten en als een echte ranger leidt ze ons naar de waterval en vandaar naar de pilaren. Het is een hele leuke trail die ook wel weer enkele uren duurt.

Met de bus terug en snel in de auto op naar Lee Vining. Hier aangekomen blijken alle hotels vol te zitten en rijden we terug naar het plaatsje June lake. Hier pakken we de  het 1e hotel met Wifi om onze weblog bij te werken en weer eens een teken van leven te geven. de dagen hiervoor waren te druk en we hadden niet overal verbinding met het internet.

Vanavond hebben we heerlijk gegeten in de local pub annex restaurant  The Tiger. het eten was erg goed; salad vooraf en daarna zalm met french frites en vegetables.Met een wintje en een biertje erbij. Heerlijk.

Daarna op de kamer de achterstand van het blog bijwerken. Het is nu 00:00 uur en dus de  hoogste tijd om te stoppen.

[Show as slideshow]